Hapisteki 4 Yaşındaki Otizmli Çocuk İçin “Yumurta” Mücadelesi Veriyorlar

Otizmli P.A. 4 yaşına hapishanede girdi, annesiyle birlikte üç yıldır hapiste. Şimdi “çiğ yumurta” hakkından mahrum, oyuncaklarından da. Özel eğitim hocası, “Annesi denetimli serbestlikle bırakılsa sorun hallolur” diyor.

“Özgürlüğü için uğraşırken tekrar yumurta hakkı için mücadeleye geri döndük.”

Atipik otizmli P.A. hapishanede 4 yaşına girdi.

Haftada beş gün eğitim aldığı özel eğitim kurumuna askerler eşliğinde götürülüyor.

Annesi önce Bakırköy Cezaevi’nde tutukluydu, şimdi hükümlü. Denetimli serbestlik hakkı tanınmıyor. O da annesi Zeynep Bakır ile birlikte, okul servisi yerine ring aracında yolculuk ediyor.

Eğitim aldığı kurumda çalışan Psikolojik Danışman Esen Acarer Kahya, P.A.’nın durumunu, kattettiği yolu ve önüne çıkarılan engelleri bianet’e anlattı, sorularımızı yanıtladı.

“Burada haftada beş gün özel eğitim dersi alıyor. Hapishane çıkışında X-Ray’den geçiyor, askerlerle ring aracına bindiriliyor, dolayısıyla kuruma da gergin bir şekilde varıyor.”

İki yıl önce başladı

P.A. özel eğitim derslerine ne zaman, nasıl başladı?

Buraya 2 yıldır geliyor. Hafta içi her gün 14:00 seansına geliyor, bir saat sınra geri dönüyorlar.

Annesi Gebze’den Bakırköy Cezaevi’ne nakledildiğinde derslere başladı. Önce babası bizimle iletişim kurdu, geldi görüştü.

Daha sonra hapishaneyle yazışmalarımız başladı. Annesinin de eşlik etmesi için dilekçeler yazdık, mesleki görüşlerimizi yazdım, talebimiz hapishane idaresince kabul edildi, P.A. okula başladı.

Annesinin kreşe götürmesi yasak

Hapishanede nasıl vakit geçiriyor?

“P.A. bu yılın başına kadar hapishane kreşine gidiyordu. Orada da gardiyanlar sabah çocukları alıp kreşe götürüyorlardı, annesinin onu kreşe bırakmasına izin verilmiyordu. O da yalnız gitmek istemeye başladı.

Annesi eşlik etmek istedi, onun için de yazışmalar yapmak durumunda kaldık. Ama annesine kreş yetkilileriyle konuşma-görüşme imkanı tanınmadığı için sorun çözilemedi. Şimdi P.A. kreşe gidemiyor.

Oysa sosyal becerileri açısından kreşe gitmesi çok önemli. Bu yasağın nedenini, biz de kreş yetkilileriyle görüşemediğimiz için saptayamıyoruz.

Daha öncesinde buraya gelmeden önce sabah 09:00 civarında kreşe gidiyordu, öğlene kadar. Kreş hapishanenin içinde.

Şimdi kreş yok, annesi yerine alternatif modeller koymak, etkinlik planlamak, yaratıcı olmak zorunda. Bu da hapishane koşullarında her zaman mümkün olmuyor.

Ya parktan ya anneden uzakta

P.A. dışarı çıkıyor mu?

Ayın bir haftasını babasıyla birlikte dışarıda geçiriyor. O zaman da annesini ve koğuş arkadaşları olan diğer kadın tutukluları içeride bırakmış oluyor.

Hapisteyken de parklardan sosyal hayattan uzak kalıyor.

Mama, bez, oyuncak yok

Hapishanedeki hayatı nasıl?

Buraya geldiğinde zaten annesiyle de hapishanede neler yaşadığını, durumunu ayrıca görüşüyoruz.

P.A. kamuoyunda görünür olduğunda, kampanyalar düzenlendiğinde koşulları da düzelmişti. Örneğin o zamanlar, hapishanede yasak olmasına rağmen annesine kendisi pişirmesi için çiğ yumurta veriliyordu. Bu hakkı kazanmışlardı.

Hapiste anneleriyle birlikte kalan diğer çocuklar da onun sayesinde birçok hakka sahip olmuştu, “çiğ yumurta” da dahil…

Ancak konu kamuoyu gündeminden düşünce kazandıkları haklar teker teker geri alındı. Geçen hafta hiçbir açıklama yapmadan birden bire, bir haftalık haşlanmış yumurta getirip bırakmışlar.

Yine kampanyalar döneminde oyuncak alımında sıkıntı çıkmıyordu, sorunlar nispeten hallolmuştu ama bu hakları da ellerinden alındı. Şimdi dışarıdan mama, bez alamıyorlar. Bu gibi şeylerde çok sorun yaşanıyor.

Özgürlüğü için uğraşırken tekrar yumurta hakkı için mücadeleye geri döndük, şimdi “Bari oyuncak alsın, bari yumurta yesin”e kadar düştü. Bunca basit talepler için uzun mücadeleler vermemiz gerekiyor. Denetimli serbestlik talep ederken temel haklar için mücadele etmek zorunda kaldık.

Hapishane koşulları otizmli bir çocuk için çok zor. Zaten hiçbir çocuk hapishanede kalmamalı.

Becerileri özel eğitimle gelişti

Sizin verdiğiniz eğitimle P.A.’da ne gibi değişiklikler gözlemlediniz, bu eğitimin ne yararı var?

Otizmli bir çocuk ne kadar yoğunlaştırılmış bir eğitim alırsa o denli gelişme gösterir. Bize geldiğinden beri haftada beş günlük eğitimle bile çok ilerleme kaydetti, konuşması, dil gelişimi, kavram becerileri sosyal iletişimi gelişti.

P.A. eğitimden direkt etkilenen bir çocuk. Dışarıda ailesiyle bir hayatı olsa çok daha hızlı ilerleyebilecek, yüksek bir potansiyeli var. Bu koşullarda bile yol katettiysek dışarıda olsak çok ilerleme kaydedebiliriz.

Ancak annesi siyasi mahkum olduğu için denetimli serbestlik yasasından faydalandırılmadı.

Ne olmuştu?

Trabzon’da yaşayan Zeynep Bakır hakkında gösterilere katılmak ve yayın çıkartmak gibi gerekçelerle arama kararı çıkarıldı. DHKP-C üyesi olduğu iddiasıyla Trabzon’da aranan Zeynep Bakır geçen yıl oğlu P.A.’yı Samsun’da hastaneye götürdüğü sırada gözaltına alındı.

2013’te tutuklandı.

Erzurum Özel Yetkili Mahkemede yargılanarak örgüt üyeliğinden 6 yıl hapse mahkum edildi. Önce Samsun Cezaevine gönderildi. Bakır burada kalırken P.A. da babasının yanında kalıyordu.

Bakır, Samsun’daki cezaevi koşulları oğlu için uygun olmadığından başka bir hapishaneye naklini ve oğlunun yanına verilmesini istedi. Önce Gebze’ye ardından Bakırköy Kadın Cezaevine sevk edildi, oğlunu yanına aldı.

P.A.’ya Marmara Üniversitesi’nde yapılan muayenede atipik otizm teşhisi konuldu.

(Ayça SÖYLEMEZ – Bianet)

 




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir